Jezioro Galilejskie, Tabgha, Kafarnaum, powrót

autor – s. Józefa Talarczyk

Na północy Izraela

Piątek 1.03.2019 r. Po śniadaniu udaliśmy się nad Jezioro Galilejskie. W ciszy serca pomyślałam przez chwilę, czy uda mi się swoją stopą stanąć na chwile na miejscu, w którym 2000 lat temu stanął mój Zbawiciel – Jezus Chrystus. Miejsca bardzo ciepłe i bliskie sercu pełne zieleni i urokliwych widoków.  Po drodze ks. Przewodnik wskazał nam miejsce klęski krzyżowców.
Następnie udaliśmy się na Górę Błogosławieństw, gdzie znajduje się niewielka świątynia, która jest darem narodu włoskiego. Według tradycji bizantyjskiej na tym wzgórzu Chrystus wypowiedział 8 błogosławieństw. Tu tu zobaczyłam obraz tak bliski mi od dzieciństwa: Pana Jezusa nauczającego. Potem odbyliśmy sympatyczny rejs po Jeziorze Galilejskim umilony elementami polskimi tj. wciąganiem flagi biało-czerwonej na maszt i odśpiewaniem hymnu narodowego. Po rejsie był posiłek, tradycyjna ryba Piotra. O godz. 14 udaliśmy się do kaplicy Prymatu na Mszę Świętą. Istnienie tej kaplicy jest związane z nadaniem Piotrowi przez Jezusa władzy pasterskiej czyli prymatu.  (J 21, 15-19)
Tabgha to miejsce gdzie tradycja chrześcijańska z czasów bizantyjskich umiejscowiła przy tych źródłach cud rozmnożenia chleba.  (Mt 14,13-21)
Mieliśmy tez okazję zobaczyć Magdalę. Następnie udaliśmy się do Kafarnaum, które stało się centrum nauczania Jezusa i Jego miastem (Mt 9,1,4). Tutaj Jezus nauczał w synagodze i zdumiewali się Jego nauką. Tu dokonał wielu cudów i uzdrowień, np. wskrzeszenie córki Jaira. (Mt 9,8). Kulminacyjnym momentem działalności Jezusa w Kafarnaum było kazanie o Chlebie, który z nieba zstąpił (J 6,26-59) wygłoszone w synagodze. Po tym kazaniu z powodu niewiary wielu uczniów wycofało się. Pozostało przy Nim dwunastu. Zwiedzaliśmy też ruiny synagogi. W okolicach Kafarmaun znajduje się Korozaim i Betsaida, które były adresatem Chrystusowego "biada" z powodu zatwardziałości i niewiary mieszkańców. (Mt 11,20).
W Tyberiadzie zwiedzaliśmy katolicki Kościół Piotra Rybaka. W tym kościele jest kopia statuy z bazyliki watykańskiej oraz cenne polonikom – pomnik miast polskich, z których pochodzili żołnierze drugiego korpusu (fundatorzy pomnika, który projektował T. Zieliński). Stąd udaliśmy się do Nazaretu by zwiedzić Bazylikę Zwiastowania. Bazylikę stanowią dwa kościoły. Dolny z grotą Zwiastowania i górny dedykowany Maryi – Matce Słowa, które stało się Ciałem. Podeszliśmy też do Kościoła św. Józefa ale był już zamknięty.
Przy kościele św. Józefa – żywiciela jest tablica pamiątkowa żołnierzy drugiego korpusu zakwaterowanych w Nazarecie podczas II wojny światowej w gmachu szkoły zawodowej księży Salezjanów. Podeszliśmy też do groty i źródełka Matki Bożej. Dzięki Opatrzności Bożej nikt z pielgrzymów nie zachorował. Pielgrzymi wspólnie dbali o siebie jak w dużej kochającej się rodzinie. Po powrocie do hotelu udaliśmy się na obiadokolację o ostatnią noc pobytu w ziemi Chrystusa. Noc była krótka, bo już o północy udaliśmy się na lotnisko do Tel Awiw, by zdać bagaże przed odlotem do Polski. O godz 9:00 wylądowaliśmy w Jasionce k. Rzeszowa żegnając się serdecznie z pielgrzymami, z którymi zdążyliśmy się zaprzyjaźnić. Dziękuję organizatorom Biura Podróży Matteo Travel z Rzeszowa  za perfekcyjną organizację pielgrzymki. Ks. Januszowi za duchową opiekę, a wszystkim pielgrzymom za miłą, rodzinną atmosferę. I tak szczęśliwie 2.03.2019r powróciliśmy z pielgrzymki życia.
Za nieścisłości w tekście z góry przepraszam, bo było tego tak wiele, że trudno było wszystko uchwycić w pamięci.
Dzięki pomysłowości i zapobiegliwości Pani Czesi z Sandomierza mogliśmy się znów spotkać w kościele Św. Ducha w Sandomierzu na Mszy Św. 21.11.2019r. Przyjechali uczestnicy pielgrzymek organizowanych przez biuro Podróży jak również duchowni opiekunowie ks. Janusz i ks. Jan. Po Mszy Św. wieczorem udaliśmy się na kolację tym razem to miłe spotkanie było „U Anny” w Tarnobrzegu – Wielowsi.

Uczestniczka pielgrzymki do Ziemi Świętej.