POMPEJE. Sanktuarium Królowej Różańca Świętego założone przez eks-kapłana satanistycznego.

Tajemnice Różańca Świętego

Erupcja Wezuwiusza w 79 roku całkowicie zniszczyła bogate miasto Pompeje. Do XIX wieku była tu mała wioska. Odrodzenie miasta rozpoczęło się w 1875 wraz z przybyciem bł. Bartolo Longo. Przywiózł tu obraz Matki Bożej Różańcowej. Wizerunek otrzymał od Concetty Radente, która powiedziała: „Weź go, zobaczysz, że Matka Boża użyje tego obrazu, by zdziałać mnóstwo cudów”.

Pomysł, z jakim przybył do Pompei po ludzku był szalony: stworzyć w tym miejscu w tym miejscu centrum krzewienia różańca świętego. Zaczął zbierać fundusze i już następnego roku 8 maja położono kamień węgielny. Data nie była przypadkowa. Tego dnia, w kalendarzu liturgicznym przed reformą Soboru Watykańskiego II, przypadało święto Michała Archanioła, którego Bartolo był wielkim czcicielem. Kościół został konsekrowany w 1891 roku. W 1894 roku Bartłomiej Longo podarował kościół papieżowi Leonowi XIII, który mianował się jego proboszczem, którym od tej pory jest każdy kolejny papież. Również Leon XIII 4 maja 1901 r. podniósł kościół do godności bazyliki papieskiej.

Liczne cuda i uzdrowienia za przyczyną Matki Bożej sprawiły, że do Pompei zmierzały rzesze pielgrzymów. Z tego powodu sanktuarium zostało rozbudowane w latach 1934-39. potwierdzeniem nadprzyrodzonej mocy wizerunku i kultu Matki Boskiej Pompejańskiej była koronacja obrazu, której dokonał papież Paweł VI 23 marca 1965 roku. Dziś Pompeje to stolica różańska świętego. Tu także powstało coraz bardziej popularne nabożeństwo: „Nowenna Pompejańska”.