Pustynia Judzka, Morze Martwe, Qumran

autor – s. Józefa Talarczyk

Śladami cudów

Wtorek 26.02.2019 r. Kolejny dzień  był okazją do zwiedzania Pustyni Judzkiej. Pustynia ta była świadkiem wielu wydarzeń. To tu Dawid uciekał przed Saulem, tu też Jan Chrzciciel udzielał chrztu nad rzeką  Jordan. Ks. Przewodnik polał nasze głowy wodą z Jordanu. Jadąc w głąb pustyni byliśmy pod wrażeniem jej ogromu i pustki. Pan Jezus Przebywał na pustyni przez 40 dni. (Mt 4, 1-11).  Jadąc na Górę Kuszenia zatrzymaliśmy się przy grobie Łazarza w Betanii. Chętni wchodzili na Górę Kuszenia, a pozostali zatrzymali się w Zajeździe u Arabki. Gdy jechaliśmy przez najstarsze miasto świata Jerycho – pomyślałam wtedy o Panu Jezusie, który w czasie swojego ziemskiego życia czynił cuda np. przywrócenie wzroku niewidomemu. Po drodze mieliśmy okazję zobaczyć drzewo Sykomory. O godzinie 12:00 mieliśmy Mszę Świętą, po której udaliśmy się w kierunku Morza Martwego. Po drodze zatrzymaliśmy przy sklepie z minerałami, gdzie zrobiliśmy zakupy.  Następnie podjechaliśmy nad Morze Martwe. Towarzyszyła nam piękna słoneczna pogoda, ludzie rozkoszowali się nacierając się błotem i mocząc stopy w soli morskiej. Morze Martwe związane jest z grzesznymi miastami Sodomą i Gomorą i historią Lota. (Rdz 19,23). Z oddali widać było Góry Moabu. Wracając podjechaliśmy do Qumran. W grotach w Qumran gliniane naczynia przechowały „przez długi czas” powierzone sobie zwoje, aż do wiosny 1946r. Zwoje te należały do Esseńczyków, którzy na znak protestu i zerwania z ugodową polityką Hasmonejczyków i korupcją klasy kapłańskiej uważali się za wybraną cząstkę Izraela, za stróżów przymierza, „Za Synów Światłości”. Oni to na pustynnym odosobnieniu oczekiwali czasów ostatecznych. Na jej czele stał „Mistrz Sprawiedliwości”. Po powrocie z Qumran wróciliśmy do hotelu.