Tabgha

Arabska nazwa miejscowości „at-Tab-gha” jest zniekształconą nazwą grecką „Heptapegon” co oznacza siedem źródeł, które rzeczywiście tutaj się znajdują. Wśród nich jest także źródło z ciepłą wodą, bogatą w minerały. Źródła w Tabgha są bardzo ważne ze względów ekonomicznych. W zimie ciepła woda przyciąga ławice ryb. Stąd okolice Tabghi były łowiskiem dla rybaków z Kafarnaum. W IV wieku wzniesiono sanktuarium rozmnożenia chleba. Egeria pisała: „Niedaleko [od Kafarnaum] widoczne są kamienne schody, po których Pan stąpał. Tu także znajduje się łąka, pokryta obficie trawą, na której rosną liczne palmy. Obok jest siedem źródeł. To na tej łące Pan nasycił lud pięcioma chlebami i dwiema rybami”. W roku 614 Persowie zburzyli bazylikę. Ruiny bazyliki odnaleziono w czasie badań archeologicznych w 1932 roku. W roku 1982 na bizantyjskich fundamentach zbudowano nowy trzynawowy kościół, przy którym znajduje się klasztor benedyktyński. Przed kościołem znajduje się urocze atrium z fontanną, otoczone krużgankami. Do najbardziej znanych zabytków Tabgi należą bizantyjskie mozaiki. Przedstawiają one faunę i florę wodną m.in. Delty Nilu. Pod głównym ołtarzem znajduje się mozaika z czterema chlebami (piątym chlebem jest Eucharystia jako przedłużenie cudu rozmnożenia) i dwiema rybami.